Doorgaan naar hoofdcontent

Wapens, smartphones en oranje gedrochten

2026 is het jaar van het paard. En als we naar de Verenigde Staten kijken, lijkt dat veeleer een hengstige vosse merrie met een stevig attitudeprobleem te zijn. Wat daar sinds januari allemaal gebeurt, tart de verbeelding, of eerder de geschiedenis, en wordt hallucinanter met de dag. Eerst Renee Good, die, volgens berichtgeving van de nog-net-niet-impeachte Noem, haar auto in een wapen veranderde en het uiteraard volledig verdiende om door de zijkant (?!) van haar hoofd geschoten te worden. Dan een kindje met een blauwe muts - die weliswaar erg op een rood jasje bleek te lijken - dat als lokaas wordt gebruikt omdat dat nu net even handig is en kinderen totaal niet gevoelig zijn voor trauma's. En nu een witte, Amerikaanse verpleger wiens smartphone duidelijk verward kon worden met een semi-automatisch geweer, toch? 

Maar vergis u niet, hoewel ik stevig kan vloeken op mijn vosse merrie hierachter in de wei, de schuld ligt niet bij een paard met een oranjekleurige vacht deze keer. Nee, eerder bij een man met een dikke laag oranjekleurige foundation en zijn minions die achter hem aan hopsen en bij alles wat hij zegt om ter luidst "BANANAA" roepen. (Als ze niet opletten met hun spaans-afgeleid accentje worden de gele monsters zelf nog gedeporteerd). 

Maar nu echt even serieus. Het begon allemaal, deze morgen, in de melkherberg: ICE, de uitvoerder van de huidige pogroms, werkte ook al onder de Obama-administratie. In stilte. Met respect voor mens en constitutie. Obama kon de constitutie dan ook deftig lezen en had een geweten dat hem zei dat die ook best gerespecteerd zou worden. Net daar wringt het schoentje. En daar komt onze geliefde make-up-enthousiast in beeld. Dat ICE en haar al even koude aanverwanten zo tekeer gaan in de straten van menige grootstad, gebeurt namelijk pas sinds de mandarijn bedacht dat mensen hun buur liever hardhandig zien opgepakt worden dan dat ze hun eigen kankerbehandeling zouden kunnen betalen. Sindsdien lopen de en-masse gerekruteerde ICE-agenten de deuren plat van iedereen die op puur racistisch oordeel niet in het uniform witte Amerika past.

De schrikbarende trend die 2026 inleidde was dan eigenlijk ook al veel vroeger ingezet, nog lang voor ons geliefde paard van stal werd gehaald. Een smartphone was immers al veel langer een wapen in de Gepolariseerde Staten van Amerika. Er wordt al heel lang lukraak gepost door iedereen die denkt wat te zeggen te hebben, waarachtig of niet. Er worden al langer jonge meisjes op social media uitgekleed door AI bots, als het Meta en X maar geld oplevert. Mensen worden al langer gecontroleerd via social media en andere online kanalen om te bepalen of ze als toerist het land binnen mogen dan wel als illegale extraterrestrial het land worden uitgebonjourd. 

Zij die dus nu nog uit de lucht vallen dat een smartphone als wapen behandeld wordt in het voordeel van een schietgrage staat, zijn even laat als de gemiddelde NMBS-trein tegenwoordig. Als er niet gestaakt wordt, natuurlijk. Anders zullen we allemaal te paard naar ons werk moeten, vrees ik. En dan, lieve lezer, mag u hopen dat u geen vosse merrie onder uw achterste geduwd krijgt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Wicked: For Good, Hoog in de bubbel of plat onder een huis?

[MILD SPOILERS] N a een jaar getormenteerd wachten – wel, dat viel best mee eigenlijk, want zoals velen ben ik al wel eens op West End geweest – kon ik eindelijk het tweede deel van Wicked gaan kijken; For Good zoals de film geheten is op de poster. Na hun mooie studententijd komen Elphaba en Galinda nu in de echte wereld terecht, die niet zo heldergroen blijkt als ze beiden hadden gehoopt. Hoewel ik bij Deel 1 met plezier je kind, kleinkind, nichtje en neefje had meegevraagd naar de vertoning, zou ik ze nu toch maar even thuis laten als de oppas twee uur tijd kan vrijmaken... Deel 1 was eerder gemiddeld in haar luchtigheid, maar of Deel 2 mijn eeuwige twijfels over een Wicked -verfilming ook echt For Good heeft kunnen sussen, dat kom je hier te weten. De film begint met het Universal Logo in een opvallend historische stijl. Zoals Harry Truman de atoombom op Hiroshima beschrijft, horen we Madame Morrible (of zoals Michelle Yeoh ons pijnlijk vaak op de neus drukt: de enige echte Wic...

Frans in de master journalistiek? Quelle horreur!

Zoals je in het bijschrift van mijn blog kan lezen, studeer ik journalistiek. Ik doe dat aan de KU Leuven, samen met zo een honderdtal recent afgestudeerde bachelors en masters uit een breed scala aan studierichtingen. In slechts één jaar worden we allemaal klaargestoomd om succesvolle, of minder succesvolle, journalisten te worden. We leren veel: journalistiek schrijven, factchecken, onderzoeken, interviewen... Maar één ding leren we niet: Frans. En dat verbaast mij wel een beetje. KU Leuven is een Vlaamse universiteit. Daarom ligt de focus heel erg op de beheersing van het Nederlands en het correct gebruik ervan. We leren Nederlandse taalbeheersing, schriftelijk en mondeling (voor zover dat nog niet deel was van onze skillset), onze artikels worden in het Nederlands geschreven, ja, zelfs onze masterthesis zou idealiter in het Nederlands opgetrokken worden. Aan dat laatste houd ik me niet. De academische lingua franca is namelijk het Engels en hoezeer ik ook het debat rond de vereng...

Ik kijk niet naar Eurovision

Eurovision, wat doorgaans een verbindende periode in het jaar hoort te zijn vol muziek van meer of mindere kwaliteit, is nu een bron van afgunst en onenigheid. EBU vindt dat Israël, in tegenstelling tot Rusland, gewoon kan meedoen met het Eurovisiesongfestival terwijl Netanyahu gelijktijdig, in wat een staakt-het-vuren zou moeten zijn, doorgaat met het doden van Palestijnen en het koloniseren van de Westelijke Jordaanoever. Wat een geluk dat ik nog nooit heb gekeken naar die show. Dan heb ik nu een extra excuus om die trend in ere te houden. Dat de oorlogszucht van Israël zelfs een muziekwedstrijd kon verpesten, had iedereen van mijlenver zien aankomen, maar toch verbazen Spanje, Nederland, Slovenië en Ierland wanneer ze effectief aankondigen niet deel te nemen aan de wedstrijd dit jaar. Eindelijk wat zwarte schapen in een Europa van witwassen en spreken met twee woorden. Maar uiteraard blijft België weer hopeloos achteraanhinken. Dat doen we immers in zowat alles tegenwoordig. Het...