Frans in de master journalistiek? Quelle horreur!

Zoals je in het bijschrift van mijn blog kan lezen, studeer ik journalistiek. Ik doe dat aan de KU Leuven, samen met zo een honderdtal recent afgestudeerde bachelors en masters uit een breed scala aan studierichtingen. In slechts één jaar worden we allemaal klaargestoomd om succesvolle, of minder succesvolle, journalisten te worden. We leren veel: journalistiek schrijven, factchecken, onderzoeken, interviewen... Maar één ding leren we niet: Frans. En dat verbaast mij wel een beetje.

KU Leuven is een Vlaamse universiteit. Daarom ligt de focus heel erg op de beheersing van het Nederlands en het correct gebruik ervan. We leren Nederlandse taalbeheersing, schriftelijk en mondeling (voor zover dat nog niet deel was van onze skillset), onze artikels worden in het Nederlands geschreven, ja, zelfs onze masterthesis zou idealiter in het Nederlands opgetrokken worden. Aan dat laatste houd ik me niet. De academische lingua franca is namelijk het Engels en hoezeer ik ook het debat rond de verengelsing van het hoger onderwijs volg, ik wil mijn C2-niveau in het Engels maar al te graag goed onderhouden.

Ik begrijp volkomen dat we ons als journalisten in spe moeten bekwamen in het schrijven van kwaliteitsvolle Nederlandstalige teksten en het correct hanteren van Algemeen Nederlands (Standaardtaal heet dat nu, geloof ik). Het journalistieke veld waarop we ons voorbereiden verwacht dat namelijk van ons. Ik kan me niet voorstellen dat ik dagelijks artikels moet lezen doorspekt met dt-fouten of moet luisteren naar een nieuwslezer met een zwaar Antwerps accent. Maar geldt diezelfde hoge lat eigenlijk ook niet voor het Frans? We leven toch in België? We willen Georges-Louis Bouchez toch even hard op de rooster kunnen leggen over de begroting als Bart De Wever?

Ik vind het jammer voor mezelf en voor mijn potentiële lezers (zoals jij nu) om toe te geven dat ik deze tekst niet in het Frans zou kunnen opstellen. Maar dat kunnen ze bij De Standaard blijkbaar ook niet. Ze hebben dan wel een Franstalige editie, die ik met plezier lees, hun teksten zijn vanuit het Nederlands vertaald door AI, zo zegt hun eigen website. Die basisvertalingen worden weliswaar door ervaren vertalers nagekeken en naar een hoger niveau getild. Toch zou ik het leuk vinden, moest een tekst direct uit de pen van de journalist zelf kunnen komen (mijn excuses voor de vertalers die ongetwijfeld fantastisch werk leveren).

Daarenboven denk ik dat KU Leuven, door hun opleiding journalistiek van Antwerpen naar Brussel te verhuizen, ook een zekere verplichting heeft om hun studenten een meertalig programma aan te bieden, wat ze blijkbaar zelfs in drie talen (FR-NL-ENG) kunnen voor de Bachelor in de Rechten. Waarom zou dat dan niet gaan voor hun masterstudenten?

Eén simpel antwoord daarop is dat de beperking van 60 studiepunten dat niet toelaat. Studenten rekenen er immers op om in één academiejaar een extra master te kunnen afronden. En het progamma zit nu al propvol. Toch denk ik dat het programma ruimte laat voor enige hervorming: sommige dingen kunnen nu eenmaal een stuk efficiënter. Daarnaast lijkt het mij ook waardevol om bepaalde vakken aan te bieden in een andere taal om zo, met een lagere drempel, het taalniveau omhoog te helpen en de toekomstige journalisten alvast van de angst af te helpen om andere talen te spreken.

Ik pleit dus voor een laagdrempelige toevoeging van het Frans in de masteropleiding journalistiek. Zo creëert KU Leuven niet alleen Vlaamse, maar Belgische journalisten, die klaar zijn om de politiek van morgen het vuur aan de schenen te leggen, over de taalgrenzen heen. Over het Duits kunnen we het ook nog hebben, natuurlijk, maar voor nu mag het Frans al uitdaging genoeg zijn.