Ik weet eigenlijk niet waarom ik journalistiek ben gaan studeren. Doorgaans vind ik journalisten vervelende mensen. Achteloos bellen ze een moeder dezelfde avond dat haar dochter vermoord werd, schrijven ze over geplande politie-invallen om zo een jarenlang onderzoek te verstoren en vliegen ze als aasgieren op elke verspreking die een politicus maakt om toch maar nieuwe sensatie te genereren. Hun verdienmodel lijkt soms wel compleet geënt op het vinden – of creëren – van slecht nieuws. Journalisten zijn als een bende strontvliegen die naar eender welk stukje stront worden gezogen en er voor geen geld zijn af te slaan. Natuurlijk niet, want daarmee verdienen ze hun brood… Ik erger me dan ook mateloos aan mijn overijverige medestudenten die altijd vooraan gaan zitten in de aula en denken dat ze later met een simpel artikeltje de wereld kunnen veranderen. Bzzz … Verschrikkelijk. "Wat doe ik hier?" sla ik mezelf bijna dagelijks om de oren. Maar dan lees ik in D...
Wat een studente journalistiek al dan niet te zeggen heeft